ДУГУЙГАА НӨХҮҮЛЭХЭЭР ИРСЭН ЖОЛООЧ НАДАД “ТА БИТГИЙ ЗАСААРАЙ” ГЭЖ ШИВНЭВ...

Залуу мөнгө өгөх гэж байгаа мэт гараа сунгаад алганд минь машины түлхүүр атгууллаа. “Та дугуйг битгий зас. Жаахан удаагаарай” гэж шивнэв. Би түүн рүү харахад тэр нүүрээ буруулж, бүхээгийнхээ зүг хяламхийсэн. Тэндээс хар хүрэмтэй эр бууж ирээд “Ах аа, хэр удах вэ? Бид яарч явна” гэж асуулаа. Би хариулахаасаа өмнө залуугийн гарыг харсан. Баруун бугуйн дээр нь арьс зулгарч, ханцуйны захад хүрэн толбо тогтжээ.

Манайх төв замын хажууд дугуй засвар, жижиг цайны газар ажиллуулдаг юм. Эхнэр Оюун хоол хийж, би дугуй нөхнө. Тэр орой найм өнгөрч, би багажнуудаа хурааж байтал битүү тэвштэй цагаан ачааны машин орж ирсэн. Урд дугуй нь хий муутай, хажуу бөөрөндөө урагдалтай байв. Машинаас жолооч залуу, нөгөө хар хүрэмтэй эр, бас саравчтай малгайтай хүн буусан. Хоёр том эр нь хоол асууж дотогш орсон хойгуур жолооч надтай ярьсан юм.

Би түлхүүрийг халаасандаа хийгээд дугуйн хажууд тонгойв. Хар хүрэмтэй эр надтай хамт сууж, урагдсан хэсгийг заалаа. “Энийг нөхчихөж болохгүй юу?” гэхэд нь “Үзэж байж хэлье. Нөөц дугуйтай юу?” гэж асуув. Жолооч ам нээх гэтэл өнөөх эр “Нөөц нь бас муу. Тийм болохоор л танайд зогсож байна” гэв. Би жолоочийн царай руу дахин харлаа. Тэр гутлынхаа хоншоорыг ширтэж зогссон ч эрийн хөл хөдлөх бүрд харцаа өргөнө.

“Залуу минь, чи ус уугаад ир. Би эхлээд дугуйг чинь үзье” гэхэд хар хүрэмтэй эр “Би оруулаад өгье” гээд мөрөөр нь тэврэх шахан дагуулж явлаа. Тэр хөдөлгөөн танил хоёр хүнийх шиг харагдсан ч залуугийн мөр чангарч байв. Би араас нь “Машины түлхүүр надад байгаа шүү. Нааш цааш нь хөдөлгөж магадгүй” гэж хэллээ. Хар хүрэмтэй эр толгой дохив. Жолооч л эргэж харсан.

Манай цайны газрын том цонхоор доторх нь бүтэн харагдана. Хоёр эр залууг ханын талын сандалд суулгаж, өөрсдөө хоёр талаар нь суув. Оюун цай аягалж өгөхөд жолооч аягаа баруун гараараа авах гэснээ зүүн гартаа шилжүүллээ. Саравчтай малгайтай нь инээж, мөрийг нь алгадсан. Би юу ярьсныг сонсоогүй. Харин залуугийн өмнө таваг тавих гэж ойртсон эхнэр маань түүний царайг нэг хараад над руу эргэсэн юм.

Би гараа угаахаар дотогш орлоо. Хар хүрэмтэй эр “Манай дүү шинэ жолооч. Замын хашлага шүргээд дугуйгаа урчихлаа. Сандарсандаа дуугаа хураачихсан” гэж өөрөө тайлбарлав. Би толгой дохин өнгөрч, Оюуны ард очлоо. Эхнэр аяга угааж байгаа дүртэй тонгойсноо нойтон салфетка миний гарт хавчуулсан. Би алгаа дэлгэхэд дээр нь балаар гурван үг бичсэн байв. “Би энэ хоёрыг танихгүй.” Доор нь утасны дугаар, “Аав” гэсэн ганц үг байлаа...